عکاسی تئاتر ؛ گرفتن عکس یا ساختن عکس ؟

نمایش خانم سرگرد باربارا

یکی از شاخه های پر طرفدار عکاسی در کشور ما عکاسی تئاتر است ، عکاسی تئاتر شاید به خاطر نوع فضای عکاسی و اینکه عکاس در مقابل خود یک رویداد را در جریان میبیند و میتواند در محیطی بسته عکاسی کند مورد استقبال بسیاری از عکاسان قرار گرفته است . در عکاسی تئاتر در حقیقت عکاس در مقابل جریان یک زندگی و یا قسمتی از یک رویداد قرار میگیرد و میتواند سوژه های بسیاری را در مقابل خود داشته باشد و به راحتی عکاسی کند . در این نوع عکاسی ، عکاس با مسایل گوناگونی مواجه است ، از جمله این موارد میتوان به فرم بدن بازیگران ، حالت چهره بازیگران و همچنین میزانسن و نورپردازی صحنه اشاره کرد . حال باید دید نقش عکاس در این میان چیست ؟ مشخص است که عکاس در نورپردازی صحنه دخالتی ندارد ، همچنین در نوع گریم بازیگران و نوع لباس و حتی میزانسن صحنه ، بنابراین اینجاست که مسائلی همچون نورسنجی درست صحنه ، کادربندی و زاویه دید مطرح میشود و همین نکات هستند که عکسی را از عکس دیگر که از صحنه نمایش گرفته شده متمایز میکند . عکاس در عکاسی از یک نمایش میتواند به دو صورت برخورد کند ، اول اینکه نماهای کلی را عکاسی کند و در حقیقت گزارشی عکس گونه از صحنه نمایش به مخاطبان آن نمایش بدهد که در این صورت میتوان گفت بیشتر از صحنه عکس گرفته میشود . دومین حالت عکاسی از صحنه نمایش زمانی است که یک عکاس نمایش را قبل از عکاسی میبیند و زوایای دید خود را پیدا میکند ، حالت های صورت را کشف میکند و یک زندگی و رویداد جدیدی را در نمایش میبیند ؛ در اینجا هدف عکاس ، عکاسی از یک صحنه نمایش نیست ، بلکه به دنبال خلق عکس خود است و میخواهد عکس خود را بسازد ، در اینجا تعریف عکاس است که به مخاطب ارائه میشود و دیگر مهم نیست که نام نمایش چیست و یا کارگردان آن کیست . در نوع اول عکاسی تئاتر چیزی که اهمیت دارد میزانسن کارگردان است ولی در نوع دوم عکاسی و زمانی که عکسی ساخته میشود چیزی که اهمیت دارد نوع نگاه عکاس است . زمانی که عکسی برای گروه نمایشی گرفته میشود میباست حالتی گزارشی داشته باشد و تمامیت یک نمایش را نشان دهد ( شاید بتوان این مورد را با عکاسی صنعتی برابر دانست ) و زمانی که قرار است یک عکاس  تمام رخدادهای یک صحنه نمایش را به عنوان یک سوژه عکاسی در نظر بگیرد میبایست نگاه خود را وارد عکسها کند و عکسهای خود را بسازد . گاهی شخصیت بازیگری در نمایش بسیار مهربان و رئوف است ولی عکاس میتواند با زاویه دیدی متفاوت و ثبت لحظه ای ناب عکسی را بسازد که مخاطب برداشت دیگری از آن شخصیت داشته باشد .

نویسنده : محمد محقق تبار

 

ارسال پاسخ